Akcent główny i akcent poboczny w angielskim – czym się różnią?

Jeśli chcesz mówić poprawnie po angielsku, musisz wiedzieć coś na temat wymowy tego języka. W tym artykule dowiesz się o dwóch podstawowych terminach bez znajomości, których ciężko będzie Ci opanować angielską wymowę. Nie bój się, zrozumienie, o co chodzi w sylabach akcentowanych (ang. stressed syllables) i nieakcentowanych (ang. unstressed syllables), nie jest wcale trudne. Zabierajmy się do pracy 🙂

 

Sylaby akcentowane i nieakcentowane

Zarówno w polskim, jak i w angielskim każde słowo możemy podzielić na sylaby, na przykład wyraz „czekolada” składa się z czterech sylab: cze – ko – la – da. Każda sylaba zawiera w sobie przynajmniej jedną samogłoskę (w polskim: a, e, i, o, u albo y), ale nie wszystkie sylaby są sobie równe. W każdym wyrazie przynajmniej jedna z nich jest akcentowana (cze-ko-la-da), znaczy to, że jest wymawiana troszkę głośniej, z akcentem.

Tak samo dzieje się w angielskim. Spójrz na przykład na słowo „international” w alfabecie fonetycznym, czyli takim, który dokładnie opisuje, jak poprawnie wymawia się dane słowo, samogłoskę akcentowaną oznaczamy to za pomocą tego znaku: ‚. W tym specjalnym alfabecie słowo „international” zapisywane jest w ten sposób:

[ˌɪntərˈnæʃnəl]

Jak widzisz znak ‚ znajduje się w środku wyrazu i sylaba, która bezpośrednio po nim występuje, jest akcentowana: jest wymawiana głośniej, i trochę dłużej niż reszta.

Akcent główny i akcent potoczny

Spójrz jeszcze raz na fonetyczny zapis słowa „international”. Widać w nim dwa „przecinki”, jeden na dole ˌ (na początku wyrazu) drugi w środku ˈ. Czym się one różnią? Obydwie sylaby, które bezpośrednio stoją po tych znakach, akcentujemy, ale na dwa różne sposoby. Dzieje się tak, ponieważ zarówno w polskim, jak i w angielskim występują dwa rodzaje akcentów: akcent główny (ang. primary accent), oznaczany przecinkiem na górze, i akcent poboczny (ang. secondary accent), oznaczany przecinkiem na dole.

 

Jak rozpoznać te dwa akcenty?

Jak rozpoznać te dwa akcenty? Nie jest to trudne. Wróćmy do naszej czekolady (czekolada… 🙂 . Wiesz już, że ten wyraz posiada cztery sylaby i, że trzecią sylabę „la” wymawiamy najgłośniej. Powiedz teraz „czekolada”. Czy istnieje jakaś inna sylaba, którą też wymawiamy z większą siłą, z akcentem? Ano jest. Mam nadzieje, że zauważyłeś, że będzie to pierwsza sylaba „cze”. Nie wymawiamy jej jednak tak silnie, jak „la” dlatego na taki rodzaj sylab mówimy, że posiadają akcent poboczny. Akcentujemy je, ale trochę słabiej niż sylaby główne. Akcent główny w wyrazach polskich zwykle pada na przedostatnią sylabę. W dłuższych wyrazach na pierwszej sylabie kładzie się też akcent poboczny. Taka zasada, która czasami sprawdza się również w angielskim. Niestety akcent w tym języku nie jest tak regularny, jak w polskim. Zawsze należy więc sprawdzić, gdzie przypada akcent w każdym nowym słowie, którego się uczysz w angielskim. Opanuj angielski alfabet fonetyczny, bo bez tego ani rusz.

 

Wymowa słowa „international”

Spójrzmy teraz znowu na wymowę słowa „international”. Jeśli podzielimy je na sylaby, to zobaczymy coś takiego: in – ter – na – tion – al. Wyraz ten posiada pięć sylab, trzecią sylabę „na” wymawiamy najgłośniej i najdłużej, przypada na nią akcent główny. Pierwsza sylaba tego słowa „in” też wymawiamy z impetem, trochę mniejszym niż tą trzecią, ale nadal, przypada na nią więc akcent potoczny. Tak też zastało to oznaczone w alfabecie fonetycznym. Przecinek stoi przed pierwszą sylabą „in” (akcent poboczny) a przecinek na górze (apostrof) mamy przed trzecią sylabą „na” (akcent główny).

Pamiętaj jeszcze jedną rzecz: sylaby nieakcentowane w angieslkim wymawiane są słabo jakby od niechcenia. Często, jeśli w sylabie nieakcentowanej występuje samogłoska, redukuje się ona wtedy do /ə/ czyli schwa, np.

[ˌɪntərˈnæʃnəl]

 

 

Podsumowując…

Akcent główny

W transkrypcji fonetycznej akcent główny oznaczany jest apostrofem (ˈ), który stawiany jest przed akcentowaną sylabą. Np. w słowie about /əˈbaʊt/ akcentowana jest druga sylaba /baʊt/ przed którą występuje apostrof.

Często, jeśli w sylabie nieakcentowanej występuje samogłoska, redukuje się ona wtedy do /ə/ czyli shwa, np.

developmental

/dɪ,veləp’mentl/

Akcent poboczny

W języku angielskim oprócz akcentu głównego istnieje również tak zwany akcent poboczny. Jest on często nieco słabszy do głównego i w transkrypcji fonetycznej oznaczany jest przecinkiem.

developmental

/dɪ,veləpˈmentl/

 

twitterpinterestyoutubeinstagram

Adam

language addict

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

%d bloggers like this: